Οδηγοί και συμβουλές
Κοπροφαγία στους σκύλους
Η κοπροφαγία, δηλαδή η κατανάλωση κοπράνων, είναι μια συμπεριφορά που παρατηρείται σε ορισμένους σκύλους και σίγουρα προβληματίζει τους κηδεμόνες τους. Αν και για τους ανθρώπους φαίνεται ανδιανόητη, για τους σκύλους μπορεί να έχει διάφορα αίτια, τόσο φυσιολογικά όσο και συμπεριφορικά.
Οδηγοί και συμβουλές
Τι προκαλεί αυτή την επιθυμία στους σκύλους;
Λόγοι και αιτίες
Η κοπροφαγία μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικούς παράγοντες, που χωρίζονται σε φυσιολογικούς, συμπεριφορικούς και παθολογικούς. Η κατανόηση της αιτίας πίσω από τη συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι το πρώτο βήμα για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της. Ακολουθούν οι βασικές κατηγορίες αιτιών:
Φυσιολογικές αιτίες
Εξερεύνηση του περιβάλλοντος: Τα κουτάβια συχνά χρησιμοποιούν το στόμα τους για να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, η κατανάλωση κοπράνων μπορεί να είναι απλώς ένα μέρος της εξερεύνησης, χωρίς απαραίτητα να υποδηλώνει κάποιο πρόβλημα.
Μητρικό ένστικτο: Οι μητέρες τρώνε συχνά τα κόπρανα των κουταβιών τους για να διατηρήσουν την “φωλιά” τους καθαρή. Αυτή η εντισκτώδης συμπεριφορά, εξασφαλίζει την υγιεινή και την προστασία των μικρών από αρπακτικά που ενδεχομένως να έλκονται από τη μυρωδιά.
Η μητρική περιποίηση των κουταβιών περιλαμβάνει και την καθαριότητά τους.
Παθολογικές αιτίες
Διατροφικές ελλείψεις: Ένας σκύλος που δεν λαμβάνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά μπορεί να προσπαθεί να τα αναπληρώσει μέσω της κατανάλωσης κοπράνων.
Παρασιτώσεις: Εντερικά παράσιτα μπορεί να απορροφούν μεγάλο μέρος των θρεπτικών ουσιών από την τροφή του σκύλου, οδηγώντας σε αυξημένη όρεξη και πιθανή κοπροφαγία.
Γαστρεντερικές διαταραχές: Δυσλειτουργίες στην πέψη ή στην απορρόφηση θρεπτικών συστατικών μπορούν να προκαλέσουν αυτή τη συμπεριφορά, καθώς ο σκύλος αναζητά αυτά που λείπουν από τον οργανισμό του.
Συμπεριφορικές αιτίες
Έλλειψη προσοχής: Ο σκύλος μπορεί να επιδιώκει την προσοχή του κηδεμόνα του, ακόμη και αν αυτή εκφράζεται με αρνητικό τρόπο. Όταν η κοπροφαγία προκαλεί έντονη αντίδραση, ο σκύλος μαθαίνει ότι αυτή η συμπεριφορά του εξασφαλίζει τη προσοχή του κηδεμόνα του.
Βαρεμάρα και μοναξιά: Σκύλοι που περνούν πολλές ώρες μόνοι τους ή που δεν έχουν αρκετή διανοητική και σωματική διέγερση μπορεί να στραφούν σε αυτή τη συμπεριφορά για να απασχοληθούν.
Στρες και άγχος: Καταστάσεις όπως η αλλαγή περιβάλλοντος, η έλλειψη ρουτίνας ή το άγχος αποχωρισμού μπορεί να οδηγήσουν σε κοπροφαγία. Το άγχος αυξάνει την ανάγκη για αυτοκαταπραϋντική συμπεριφορά, στην οποία ενδέχεται να συμπεριλαμβάνεται η κατανάλωση κοπράνων.
Μιμητισμός: Οι σκύλοι συχνά μαθαίνουν παρατηρώντας άλλους. Αν ένας σκύλος δει κάποιον άλλον να τρώει κόπρανα, μπορεί να προσπαθήσει να μιμηθεί τη συμπεριφορά αυτή.
Λανθασμένη εκπαίδευση: Η τιμωρία κατά την εκπαίδευση για την τουαλέτα μπορεί να κάνει τον σκύλο να φοβάται ότι τα κόπρανά του είναι κάτι κακό. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να προσπαθήσει να τα εξαφανίσει.
Οι σκύλοι έχουν έμφυτη την ανάγκη να αναζητούν τροφή, κάτι που συχνά τους οδηγεί στο να τρώνε οτιδήποτε βρίσκουν στο περιβάλλον τους.
Επιπτώσεις στην υγεία
Η κοπροφαγία μπορεί να είναι επικίνδυνη για την υγεία του σκύλου, καθώς υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από παράσιτα, βακτήρια και ιούς. Ιδιαίτερα αν ο σκύλος καταναλώνει κόπρανα άλλων ζώων, οι πιθανότητες μετάδοσης ασθενειών αυξάνονται.
Αναζητήστε την αιτία
Μια επίσκεψη στον κτηνίατρο θα αποκλείσει θέματα υγείας που μπορεί να οδηγούν τον σκύλο σας στην κοπροφαγία.
Οδηγοί και συμβουλές
Πώς να αντιμετωπίσετε την κοπροφαγία του σκύλου σας
Τρόποι αντιμετώπισης
Η αντιμετώπιση της κοπροφαγίας απαιτεί συνδυασμό πρόληψης, εκπαίδευσης και πιθανώς ιατρικής παρέμβασης. Ακολουθούν μερικοί αποτελεσματικοί τρόποι για να αποθαρρύνετε αυτή τη συμπεριφορά:
Διατηρήστε καθαρό το περιβάλλον του
Απομακρύνετε άμεσα τα κόπρανα από τον χώρο διαμονής του σκύλου. Ένα καθαρό και προσεγμένο περιβάλλον μειώνει τις πιθανότητες να καταφύγει στην κοπροφαγία.
Τα κουτάβια συχνά εξερευνούν το περιβάλλον τους μασουλώντας διάφορα αντικείμενα, καθώς το στόμα τους είναι το βασικό εργαλείο για να μάθουν τον κόσμο γύρω τους.
Εκπαίδευση σε βασικές εντολές
Διδάξτε βασικές εντολές, όπως «άσ’ το» και «έλα εδώ», ώστε να μπορείτε να αποτρέπετε την ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Η θετική ενίσχυση με επιβράβευση κάθε φορά που υπακούει βοηθά στην εμπέδωση της σωστής συμπεριφοράς.
Ιατρικός έλεγχος
Αν η κοπροφαγία επιμένει παρά τις προσπάθειές σας, είναι σημαντικό να αποκλειστούν παθολογικά αίτια. Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας για να διαπιστώσετε αν υπάρχουν υποκείμενα προβλήματα υγείας που συμβάλλουν στη συμπεριφορά.
Παρέχετε επαρκή άσκηση και ερεθίσματα
Οι σκύλοι που δεν έχουν αρκετή σωματική και νοητική διέγερση είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές. Καθημερινές βόλτες, διαδραστικά παιχνίδια και εκπαιδευτικές δραστηριότητες βοηθούν στη μείωση της βαρεμάρας.
Αποφύγετε την αρνητική προσοχή
Οι έντονες αντιδράσεις όταν ο σκύλος τρώει κόπρανα μπορεί να ενισχύσουν το πρόβλημα. Ο σκύλος μπορεί να συνεχίσει τη συμπεριφορά για να κερδίσει την προσοχή σας, ακόμη και αν αυτή είναι αρνητική. Αντί αυτού, αγνοήστε τη συμπεριφορά και επιβραβεύστε τις θετικές του αντιδράσεις.
Η μοναξιά, ο περιορισμένος χώρος και το άγχος συγκαταλέγονται στις βασικές αιτίες που μπορεί να ωθήσουν έναν σκύλο στην κοπροφαγία.
Χρήση αποτρεπτικών προϊόντων
Υπάρχουν διαθέσιμα συμπληρώματα διατροφής, που καθιστούν τα κόπρανα λιγότερο ελκυστικά για τον σκύλο. Η χρήση τους, είναι πιο αποτελεσματική όταν συνδυάζεται με εκπαίδευση και αλλαγές στον τρόπο ζωής.
Οδηγοί και συμβουλές
Συμπέρασμα
Η κοπροφαγία είναι μια συμπεριφορά που παρατηρείται συχνά στους σκύλους και μπορεί να έχει πολλές αιτίες, από φυσιολογικές και συμπεριφορικές μέχρι παθολογικές. Κατανοώντας τις αιτίες πίσω από αυτήν, μπορούμε να παρέμβουμε με τον σωστό τρόπο για να την περιορίσουμε. Η πρόληψη μέσω καθαριότητας, η παροχή επαρκούς άσκησης και ερεθισμάτων, η εκπαίδευση και η αποφυγή αρνητικών αντιδράσεων είναι σημαντικά βήματα για την αντιμετώπισή της. Εάν η συμπεριφορά παραμένει, η επίσκεψη σε κτηνίατρο για να αποκλειστούν ιατρικά αίτια είναι απαραίτητη. Με σωστή καθοδήγηση και υπομονή, η κοπροφαγία μπορεί να ελεγχθεί και να μειωθεί σημαντικά.